Twoja wypłata trafia na Twoje konto. Wychodzi czynsz, zakupy spożywcze i rachunek za prąd. To, co zostaje, to dochód rozporządzalny – pieniądze, które gospodarstwa domowe mogą wydać lub zaoszczędzić po zapłaceniu podatków. Ekonomiści uważnie obserwują ten wskaźnik, ponieważ napędza on wydatki konsumpcyjne, które z kolei napędzają znaczną część aktywności gospodarczej.

Termin ten może być mylący, ponieważ ma dwa powszechne znaczenia. W potocznym użyciu dochód rozporządzalny to kwota pozostająca po opodatkowaniu i opłaceniu niezbędnych rachunków. W oficjalnych statystykach zazwyczaj oznacza dochód osobisty pomniejszony o podatki, przed podjęciem jakichkolwiek decyzji dotyczących wydatków. Ta szersza miara nazywa się osobistym dochodem rozporządzalnym.

Kiedy dochód rozporządzalny rośnie, ludzie mają tendencję do wydawania więcej. Kiedy spada, ograniczają wydatki. Obniżki podatków, wzrost płac i transfery rządowe, takie jak czeki stymulacyjne, podnoszą go. Inflacja i wyższe podatki obniżają go.

Co na to wpływa

• Stawki i odliczenia podatkowe
• Płace i wynagrodzenia
• Świadczenia i transfery rządowe
• Inflacja i koszty utrzymania
• Status zatrudnienia

Firmy śledzą trendy w zakresie dochodu rozporządzalnego, aby prognozować popyt. Sieć restauracji planująca nowe lokalizacje chce wiedzieć, gdzie gospodarstwa domowe mają pieniądze po zakupie niezbędnych artykułów.