Kula do burzenia uderza w ceglaną ścianę, a ściana się kruszy. To jest rozbiórka, czyli kontrolowane burzenie budynków lub konstrukcji. Jest to przeciwieństwo budowy, ale również jest działalnością budowlaną. Wymaga planowania, pozwoleń i środków bezpieczeństwa. Budynek musi zostać zbadany pod kątem obecności materiałów niebezpiecznych, takich jak azbest i farba ołowiowa. Media muszą być odłączone. Sąsiednie konstrukcje muszą być zabezpieczone. Metoda rozbiórki zależy od budynku, miejsca i budżetu.

Metody rozbiórki obejmują rozbiórkę ręczną, rozbiórkę mechaniczną i implozję. Rozbiórka ręczna wykorzystuje narzędzia ręczne i drobny sprzęt do rozbiórki wnętrz i rozbiórki selektywnej. Rozbiórka mechaniczna wykorzystuje koparki, buldożery i maszyny o dużym zasięgu do rozbiórki konstrukcji. Implozja wykorzystuje materiały wybuchowe do kontrolowanego zawalenia się budynku. Jest stosowana w przypadku wysokich budynków w ciasnych przestrzeniach miejskich. Wymaga precyzyjnego planowania i dużej strefy wykluczenia. W kuchni odpowiednikiem jest rozbiór kurczaka. Kucharz używa noża do rozdzielenia części. Tusza jest rozbierana. Części są wykorzystywane. Całość zostaje zredukowana do komponentów.

Rozbiórka generuje ogromne ilości odpadów. Beton, stal, drewno i gruz muszą być sortowane i utylizowane. Recykling jest coraz powszechniejszy. Beton można kruszyć i ponownie wykorzystywać jako kruszywo. Stal można przetopić i ponownie uformować. Rozbiórka, czyli ostrożne rozebranie budynku w celu odzyskania materiałów, jest bardziej zrównoważoną alternatywą. Jest wolniejsza i droższa. Jest również lepsza dla planety. Rozbiórka jest niezbędnym elementem cyklu budowlanego. Można ją wykonać dobrze lub źle. Wybór ma znaczenie.