Stodoła to budynek rolniczy służący do przechowywania zboża, siana i słomy, hodowli zwierząt gospodarskich oraz przechowywania sprzętu. Słowo to pochodzi od staroangielskiego bereærn, połączenia słów bere („jęczmień”) i ærn („dom”), pierwotnie oznaczającego magazyn jęczmienia. Stodoły różnią się znacznie w zależności od regionu i przeznaczenia: angielska stodoła z konstrukcją szkieletową, amerykańska stodoła z dachem naczółkowym, szwajcarska stodoła w stylu chalet i holenderska stodoła bankowa zbudowana na zboczu wzgórza to znane typy. Tradycyjne stodoły charakteryzują się dużymi drzwiami, wysokimi poddaszami na siano i boksami dla zwierząt, często z ręcznie ciosanymi belkami i połączeniami kołkowymi. W XIX i XX wieku stodoły mleczne, stodoły na tytoń i stodoły na ziemniaki rozwijały specjalistyczne konstrukcje. Współczesne gospodarstwa często wykorzystują metalowe stodoły słupowe i wiaty na maszyny, podczas gdy zabytkowe stodoły są zachowywane jako obiekty zabytkowe lub przekształcane w domy, miejsca imprez i studia. Stodoły pozostają kulturowym symbolem życia na wsi i w wielu krajach podlegają ochronie na mocy fundacji zajmujących się ochroną zabytków.