Pasieka, zwana również pasieką, to miejsce, w którym trzymane są ule do produkcji miodu, zapylania i hodowli pszczół. Termin ten pochodzi od łacińskiego słowa „apiarium”, od słowa „apis” oznaczającego „pszczoła”. Pasieki mogą być stacjonarne lub wędrowne, a pszczelarze często transportują ule setki kilometrów, aby śledzić kwitnące uprawy, takie jak migdały w Kalifornii, borówki w Maine czy rzepak w Kanadzie. Typowa pasieka składa się z wielu uli ustawionych w rzędach lub skupiskach, często zwróconych na wschód, aby zapewnić poranne ciepło, z osłonami przed wiatrem, cieniem i źródłami wody w pobliżu. Pszczelarze zarządzają pasiekami w celu zapewnienia zdrowia uli, kontroli rojów, zwalczania roztoczy Varroa i sezonowego zbioru miodu. Przepisy prawne w wielu jurysdykcjach wymagają rejestracji uli, zachowania odległości od granic nieruchomości oraz zgłaszania chorób. Pasieki służą również do celów badawczych i ochrony przyrody, wspierając badania nad zapylaczami i monitoring rodzimych pszczół. Miejskie pasieki stają się coraz popularniejsze na dachach i w ogrodach społecznościowych, przyczyniając się do lokalnego zapylania i produkcji miodu, a jednocześnie podnosząc świadomość na temat spadku populacji zapylaczy.