Częstotliwość to liczba pełnych długości fal, które przechodzą przez dany punkt w danym czasie. W dźwięku określa wysokość dźwięku, w świetle – barwę.

W przypadku bodźców słuchowych częstotliwość mierzy się w hercach (liczbie cykli na sekundę). Fale o niskiej częstotliwości słyszalne są jako niskie dźwięki, a fale o wysokiej częstotliwości jako wysokie dźwięki. Zakres słyszalności młodych ludzi mieści się w granicach od 20 Hz do 20 000 Hz, z największą czułością w zakresie częstotliwości średnich, odpowiadających za mowę. Błona podstawna ślimaka przeprowadza analizę częstotliwości: różne obszary reagują najmocniej na różne częstotliwości, co pozwala na określenie kodu miejsca dla wysokości dźwięku.

W wizji częstotliwość odnosi się do fal elektromagnetycznych światła. Wyższe częstotliwości (krótsze długości fal) są widoczne w kolorze niebieskim lub fioletowym; niższe częstotliwości są widoczne w kolorze czerwonym. Widmo widzialne to wąskie pasmo w znacznie szerszym widmie elektromagnetycznym.

Częstotliwość jest fizyczną właściwością fali. Wysokość i barwa to psychologiczne doznania, które układ nerwowy na jej podstawie konstruuje.