Monogamia to zgoda na utrzymanie seksu (i często romansu) w obrębie jednej pary. Może to być żywa przysięga lub ciche przyrzeczenie, o którym ludzie nie rozmawiają, dopóki ktoś nie odejdzie. Liczy się umowa, a nie poczucie, że nigdy nie zauważymy drugiej osoby.

Ludzie zrywają monogamię przypadkiem, impulsem i długofalowymi, sekretnymi planami. Naprawa, o ile w ogóle istnieje, polega na prawdzie i odbudowanych relacjach, a nie na udawania, że ​​pociąg do innych nigdy nie istniał. Niektóre pary renegocjują, dążąc do otwartości. Niektóre ponownie się angażują, wprowadzając jaśniejsze zasady. Niektóre się rozpadają.

Monogamia nie jest moralnie cięższa od etycznej niemonogamii. Jest strukturą. Pasuje do osób, które pragną prostoty jednopłciowego domu i są gotowe odrzucić inne oferty.

Wypowiadaj zasady na głos, nawet jeśli wydają się oczywiste. Oczywiste zasady to te, które zaskakują cię w siódmej klasie.