Een apostel is een van de twaalf die door Jezus zijn uitgekozen om het evangelie te verspreiden. Het woord komt van het Griekse apostolos, wat 'iemand die gezonden is' betekent. Jezus zond hen uit om te prediken, te genezen en demonen uit te drijven. Zij waren zijn naaste volgelingen. Zij waren getuigen van zijn opstanding. Zij stichtten de kerk. Zij vormen het fundament van het geloof.

De twaalf apostelen worden in de evangeliën genoemd: Petrus, Andreas, Jakobus, Johannes, Filippus, Bartholomeüs, Thomas, Matteüs, Jakobus (de zoon van Alfeüs), Thaddeüs, Simon de Zeloot en Judas Iskariot. Judas verraadde Jezus en werd vervangen door Matthias. Paulus was niet een van de twaalf, maar hij wordt wel een apostel genoemd. Hij zag de opgestane Christus op de weg naar Damascus en werd naar de heidenen gezonden. Hij schreef veel brieven in het Nieuwe Testament.

De apostelen in het Nieuwe Testament

• Petrus: leider van de twaalf, predikte met Pinksteren.
• Johannes: geliefde discipel, schreef een evangelie en brieven.
• Paulus, apostel der heidenen, schreef de brief aan de Romeinen.
• Thomas: eerst twijfelde hij, toen geloofde hij het, volgens de overlevering ging hij naar India.
• Mattheüs: tollenaar, schreef een evangelie.

De apostelen waren gewone mannen. Vissers. Een tollenaar. Een ijveraar. Het waren geen geleerden. Ze waren niet rijk. Ze waren niet machtig. Maar ze veranderden de wereld. Ze predikten met moed. Ze leden vervolging. Ze stierven als martelaren. De traditie zegt dat Petrus ondersteboven gekruisigd werd. Paulus werd onthoofd. Jakobus werd gedood door Herodes. Ze gaven hun leven voor het Evangelie. Zij zijn de helden van het geloof. Zij zijn de apostelen. De kerk is gebouwd op hun getuigenis. Hun getuigenis is het fundament. Ze zagen de opgestane Heer. Ze verkondigden Hem. Ze zetten de wereld op zijn kop. En ze spreken nog steeds. Door de Schriften. Door de kerk. Door het geloof dat ze hebben doorgegeven. De apostelen zijn niet dood. Ze leven voort in het woord dat ze predikten.