Een panorama is een breedbeeldopname die is samengesteld uit meerdere foto's. De fotograaf maakt een reeks overlappende opnames, waarbij hij de camera tussen de opnames roteert, en software combineert deze tot één breedbeeld. Panorama's kunnen horizontaal, verticaal of zelfs bolvormig zijn. Ze kunnen een weids landschap, een drukke straat of een hele kamer vastleggen. De techniek stamt uit de begintijd van de fotografie, toen fotografen afdrukken aan elkaar plakten om brede overzichten te creëren. Digitale stitching heeft het proces sneller en nauwkeuriger gemaakt.

Het maken van een panoramafoto vereist zorgvuldigheid. De camera moet waterpas staan ​​en gedraaid zijn rond het knooppunt, het punt waar de intredepupil van de lens zich bevindt. Dit minimaliseert parallaxfouten, die ervoor zorgen dat de beelden niet goed uitgelijnd zijn. De overlap moet ongeveer 30 procent zijn. De belichting moet vastgezet worden, zodat de helderheid van de lucht niet verandert tussen de beelden. Het diafragma moet vast staan, zodat de scherptediepte niet verschuift. Een statief is handig, maar niet noodzakelijk. Veel camera's hebben een panoramamodus die het proces automatiseert. Het resultaat kan spectaculair zijn, maar het kan ook een trucje zijn als de compositie de breedte niet rechtvaardigt.

Panorama-tips

• Houd de camera waterpas. Gebruik een statief met een kantelkop.
• Belichting vergrendelen. Voorkom helderheidsverschuivingen tussen frames.
• Overlappende frames. Ongeveer 30 procent overlap werkt goed.
• Draai rond het knooppunt. Minimaliseer de parallaxfout.
• Controleer de steken. Zoek naar naden en verkeerde uitlijningen.

Een panorama is niet zomaar een breed beeld. Het is een manier om een ​​scène te bekijken die het oog niet in één oogopslag kan bevatten.