De beste spontane foto's leggen mensen vast zoals ze zijn. Ze tonen een lach, een blik, een gebaar dat zou verdwijnen als de persoon wist dat er een camera op hem of haar gericht was. Spontane fotografie is niet geposeerd. Het doel is om een ​​moment vast te leggen zoals het zich voordoet, zonder regie of enscenering. De term komt van het Latijnse candidus, wat wit of puur betekent, en suggereert eerlijkheid en openheid.

Spontane fotografie is een vaardigheid. Het vereist anticipatie, geduld en het vermogen om op te gaan in de menigte. Straatfotografen zoals Henri Cartier-Bresson en Garry Winogrand beheersten deze kunst. Ze liepen rond met kleine camera's, vaak met groothoeklenzen, en fotografeerden vanuit de heup of vanuit het oog, zonder toestemming te vragen. Tegenwoordig maken telefooncamera's spontane fotografie gemakkelijker en gangbaarder. Maar de ethische principes zijn niet veranderd. Het fotograferen van vreemden in het openbaar is op veel plaatsen legaal, maar het kan nog steeds als een inbreuk op de privacy worden ervaren. Fotografen wegen de waarde van de foto af tegen de waardigheid van het onderwerp.

Tips voor spontane foto's

• Ga op in de omgeving. Kleine camera's en stille sluiters trekken minder de aandacht.
• Anticipeer. Let op momenten voordat ze zich voordoen.
• Fotografeer breed. Met groothoeklenzen kun je de context vastleggen en fotograferen zonder precies te hoeven richten.
• Heb geduld. De mooiste momenten komen naar degenen die wachten.

Bij candidfotografie gaat het niet om het stelen van beelden. Het gaat erom op te merken wat anderen over het hoofd zien.