De tenor is het meest gangbare mannenstemtype in de klassieke muziek. Het bereik ligt doorgaans boven dat van de bariton en onder dat van de countertenor of mannelijke alt, met een karakteristieke helderheid en het vermogen om hoge noten goed te projecteren.

In opera's vertolkt de tenor vaak de jonge held of geliefde, en het repertoire bevat veel van de beroemdste aria's. In koormuziek vormen tenoren een essentiële midden-hoge stem die de brug vormt tussen de alten en bassen. Ook het repertoire voor solozang biedt ruime mogelijkheden voor de tenorstem.

De training is gericht op het ontwikkelen van een stabiel hoog register, een gelijkmatige toonkwaliteit en het vermogen om zowel krachtige als delicate passages te zingen. Verschillende subcategorieën, zoals lyrisch, dramatisch en heldentenor, beschrijven variaties in klankgewicht en -kleur. De tenorstem wordt al eeuwenlang geroemd om zijn expressieve intensiteit.

• Hoge mannelijke zangstem
• Vaak is hij de heldhaftige of romantische hoofdrolspeler in een opera.
• Essentieel in de koorstructuur
• Vereist een ontwikkeld bovenste bereik