Een noot is een enkel geluid met een bepaalde toonhoogte en duur. In de notatie wordt een noot weergegeven als een ovale nootkop op een notenbalk, met of zonder steel en vlaggetjes of balken die de lengte aangeven.

Noten vormen de basis van geschreven muziek. Hun verticale positie geeft de toonhoogte aan; hun vorm de relatieve duur. Voortekens, articulaties en dynamische tekens verfijnen verder hoe elke noot moet klinken. Wanneer noten worden gecombineerd tot melodieën, akkoorden en ritmes, ontstaat muzikale betekenis.

Muzikanten leren het visuele symbool te vertalen naar een precieze fysieke handeling – het indrukken van een toets, het aanspannen van een snaar of het aanpassen van embouchure en ademhaling – zodat de beoogde toonhoogte en lengte worden geproduceerd. De relatie tussen de geschreven noot en het klinkende resultaat vormt de basis van muzikale geletterdheid.

• Een enkel geluid met een vaste toonhoogte en duur.
• Weergegeven door een notenkop op de notenbalk.
• Gecombineerd om melodieën en akkoorden te vormen.
• Basiseenheid van geschreven muziek