In een volwassen cycloon op middelbreedtegraden beweegt het koufront vaak sneller dan het warmtefront. Wanneer het koufront het warmtefront inhaalt en passeert, wordt de warme lucht volledig van het aardoppervlak getild. De resulterende grens is een occlusiefront.

Occlusies kunnen van het koude of het warme type zijn, afhankelijk van de relatieve temperaturen van de betrokken luchtmassa's. Wolken en neerslag komen vaak voor langs het occlusiefront, hoewel de intensiteit meestal lager is dan langs het oorspronkelijke koudefront. Het temperatuurcontrast aan het oppervlak is zwakker omdat de warme lucht zich niet langer aan de grond bevindt.

Op weerkaarten worden occlusiefronten aangegeven met een paarse lijn die driehoeken en halve cirkels combineert. Hun verschijning duidt erop dat de cycloon zijn meest intense fase achter zich heeft en begint af te zwakken. Inzicht in occlusiefronten helpt meteorologen de ontwikkeling van stormsystemen te voorspellen.

Op satellietbeelden is vaak het opgerolde wolkenpatroon te zien dat kenmerkend is voor occlusies.