De meeste menselijke taal verspreidt zich eerst via de lucht. Spraak is de vocale productie van taal door middel van gecoördineerde bewegingen van het ademhalingssysteem, het strottenhoofd en de articulatoren, wat resulteert in reeksen geluiden die luisteraars interpreteren als taaleenheden.

Spraak verschilt van schrift door zijn permanentie, verwerkingsbeperkingen en de aanwezigheid van prosodie en spraakstoornissen. Het blijft de belangrijkste manier om gesproken talen te verwerven. Gebarentalen zijn volwaardige talen, maar geen spraak; de term verwijst specifiek naar het vocaal-auditieve kanaal.

Spraakwetenschap meet articulatie en akoestiek; spraakpathologie behandelt stoornissen in spraakproductie en -vloeiendheid. Technologie voor herkenning en synthese is afhankelijk van gedetailleerde spraakmodellen. Dagelijkse interactie is nog steeds afhankelijk van de snelheid en flexibiliteit van gesproken taal.

• Vocale productie van taalkundige boodschappen
• Maakt gebruik van ademhaling, stemvorming en articulatie.
• Primaire modaliteit voor het verwerven van gesproken taal
• Studeerde fonetiek, pathologie en technologie.