Zinnen zijn opgebouwd uit kleinere beweringen. Een zinsdeel is een structurele eenheid die doorgaans een bewering en de bijbehorende argumenten bevat, minimaal iets als een onderwerp en een werkwoord, ongeacht of het op zichzelf een volledige zin vormt.

Onafhankelijke bijzinnen kunnen complete zinnen vormen; afhankelijke bijzinnen functioneren binnen grotere structuren als aanvullingen, modificatoren of bijwoordelijke bepalingen. Relatieve bijzinnen, complementaire bijzinnen en bijwoordelijke bijzinnen breiden de mogelijkheden van een enkele bijzin uit. Talen verschillen in de manier waarop ze bijzinsgrenzen en onderlinge afhankelijkheden markeren.

Analyse op zinsniveau is essentieel voor syntaxisonderwijs en parseertechnologie. Het verkeerd identificeren van zinsgrenzen leidt tot interpunctiefouten in geschreven tekst en tot ambiguïteiten in de verwerking. Veldgrammatica's definiëren zorgvuldig de zinstypen voor elke te beschrijven taal.

• Eenheid met een predicaat en de bijbehorende kernargumenten.
• Kan onafhankelijk of afhankelijk zijn
• Omvat relatieve, complementaire en bijwoordelijke vormen.
• De basisbouwsteen van de zinsstructuur