Rechtssystemen wijzen verantwoordelijkheid toe voor schade. Aansprakelijkheid is de toestand waarin iemand wettelijk verantwoordelijk is voor zijn of haar handelingen of nalatigheden, waardoor een persoon of entiteit onderworpen kan worden aan door de rechter opgelegde schadevergoedingen.

Aansprakelijkheid kan gebaseerd zijn op opzettelijk wangedrag, nalatigheid, strikte plichten of contractbreuk. Civiele aansprakelijkheid leidt doorgaans tot schadevergoeding of een gerechtelijk bevel; strafrechtelijke aansprakelijkheid leidt tot straf. Plaatsvervangende aansprakelijkheid houdt in dat de ene partij verantwoordelijk is voor het gedrag van de andere, bijvoorbeeld wanneer werkgevers aansprakelijk zijn voor werknemers die handelen binnen de scope van hun dienstbetrekking.

Partijen beperken hun aansprakelijkheid door zorgvuldig gedrag, verzekeringen, bedrijfsstructurering en contractuele vrijwaringen. De kernvraag in de meeste civiele rechtszaken is wie aansprakelijk is en voor welk bedrag. Duidelijke wettelijke regels over aansprakelijkheid stellen mensen in staat om te plannen en een schadevergoeding te verkrijgen wanneer ze schade lijden.

• Juridische aansprakelijkheid voor handelingen of nalatigheden
• Het kan een civiele, strafrechtelijke of beide zaak betreffen.
• Omvat directe en indirecte vormen
• Beheerd via verzekerings- en risicopraktijken.