Mens versus bovennatuurlijk is een vorm van extern conflict waarbij een personage strijdt tegen goden, geesten, demonen of andere krachten die de gewone natuurwetten overstijgen. De tegenstelling is niet louter menselijk of van milieuaard.

Epische confrontaties met monsters, faustiaanse pacten, spookverschijnselen en kosmische horror vallen allemaal in deze categorie. Het conflict stelt vaak geloof, moed of de grenzen van menselijke kennis op de proef. Omdat de tegenstander opereert volgens regels die buiten het alledaagse vallen, moet de protagonist die regels ontdekken of bondgenoten en middelen vinden om de dreiging op eigen terrein te bestrijden. De oplossing kan bestaan ​​uit een exorcisme, opoffering, ongemakkelijk samenleven of de ondergang van het personage.

De bovennatuurlijke antagonist kan innerlijke angsten externaliseren of culturele angsten belichamen. In religieuze verhalen kan het conflict een expliciete theologische betekenis hebben; in seculiere horrorverhalen kan het onverklaard blijven. In beide gevallen verhoogt de aanwezigheid van het bovennatuurlijke de inzet tot ver boven de gewone menselijke tegenstellingen.

Wanneer de tegenkracht afkomstig is uit een domein buiten de natuur, is het conflict mens tegen bovennatuurlijk.