Een hash is een vingerafdruk van data. Voer willekeurige invoer in een hashfunctie in en je krijgt een tekenreeks van vaste lengte terug. Dezelfde invoer levert altijd dezelfde hash op. Verander één teken in de invoer en de hash verandert volledig. Deze eigenschap maakt hashes nuttig voor verificatie. Je kunt controleren of een bestand niet is gewijzigd door de hash ervan te vergelijken met een bekende, correcte waarde. Bitcoin gebruikt SHA-256. Ethereum gebruikt Keccak-256. Elk blok bevat de hash van het vorige blok, waardoor de keten met elkaar verbonden is.

Hashes werken eenrichtingsverkeer. Je kunt niet vanuit een hash terugrekenen naar de oorspronkelijke invoer. Daarom worden ze gebruikt voor wachtwoorden en bewijzen. Miners concurreren om een ​​hash te vinden die onder een bepaalde drempelwaarde ligt. Ze veranderen een nonce, hashen de blokheader en controleren het resultaat. Het proces is een gok-en-controle-methode op enorme schaal. Het vinden van een geldige hash bewijst dat er werk is verricht. Het verifiëren ervan kost bijna geen moeite. Die asymmetrie vormt de basis van proof-of-work. Hashfuncties worden ook gebruikt om walletadressen te genereren en de integriteit van transacties te verifiëren.

Eigenschappen van hashfuncties

• Deterministisch — dezelfde invoer levert altijd dezelfde uitvoer op.
• Snel te berekenen — verificatie is goedkoop
• Preimage-resistent — kan de hash niet ongedaan maken
• Lawine-effect — kleine verandering in input, compleet andere output

Een hash is geen versleuteling. Het is een eenrichtingsdigest. Er is geen sleutel en geen manier om te decoderen.