Een elektrische buis is een constructie die elektrische bedrading beschermt en geleidt. Deze buis is gemaakt van metaal of kunststof. Hij beschermt de draden tegen beschadiging, vocht en chemicaliën. Ook houdt hij de draden binnen de perken als er vonken ontstaan, waardoor het brandrisico wordt verlaagd. Elektrische buizen worden gebruikt in commerciële en industriële gebouwen, waar ze vaak wettelijk verplicht zijn. Ze worden ook gebruikt op blootgestelde locaties, zoals garages, kelders en buiten. In woonhuizen worden draden meestal zonder buis gelegd, maar in beton of metselwerk is een buis wel vereist.

Leidingen zijn er in verschillende soorten. Stijve metalen buizen (RMC) zijn gemaakt van zwaar staal en bieden de beste bescherming. Tussenliggende metalen buizen (IMC) zijn dunner maar nog steeds sterk. Elektrische metalen buizen (EMT) worden het meest gebruikt in commerciële gebouwen. Ze zijn licht van gewicht en gemakkelijk te buigen. Flexibele metalen buizen (Greenfield) worden gebruikt voor trillingsdempende toepassingen en in krappe ruimtes. PVC-buizen worden gebruikt voor ondergrondse installaties en in corrosieve omgevingen. Elk type heeft zijn eigen fittingen, bochten en installatiemethoden.

De dimensionering van een buis is gebaseerd op het aantal en de dikte van de draden. De National Electrical Code (NEC) specificeert de maximale vulcapaciteit. Te veel draden in een buis kunnen oververhitting veroorzaken en de isolatie beschadigen. De buis moet regelmatig worden ondersteund. Hij moet geaard zijn. Hij moet doorlopend en waterdicht zijn in vochtige omgevingen. Een buis is meer dan alleen een kabelgoot. Hij is een essentieel onderdeel van de veiligheid van het elektrische systeem. Hij wordt geïnstalleerd door elektriciens, geïnspecteerd door inspecteurs en weggewerkt achter muren en boven plafonds. Het is het skelet van het elektrische systeem.