Kijk uit het raam. Dat is de basis van de visuele vluchtregels (VFR), de regelgeving die piloten toestaat te vliegen op basis van de grond en de horizon in plaats van de instrumenten in de cockpit. Weerminima bepalen wanneer dit is toegestaan ​​en deze variëren per luchtruim en hoogte.

VFR geeft piloten enorm veel vrijheid. In de meeste ongecontroleerde luchtruimten is geen toestemming nodig. Er is geen vaste route. Je hoeft alleen maar te kijken en te vermijden. De keerzijde is dat de verantwoordelijkheid voor het bewaren van afstand tot andere vliegtuigen bij de piloot komt te liggen. Hij moet ander verkeer zien, obstakels vermijden en uit de buurt van wolken blijven.

Kernvereisten voor VFR-vluchten

• Minimale zichtbaarheid en bewolking.
• Zien en de verantwoordelijkheid voor het verkeer vermijden
• Dag- of nacht-VFR, afhankelijk van de bevoegdheid.
• Geen vluchten onder instrumentvliegomstandigheden zonder toestemming.

Marginale VFR is de gevaarlijke zone. Het zicht neemt af, de bewolking daalt en een piloot zonder instrumentvliegopleiding kan in omstandigheden terechtkomen die hij niet aankan. Veel dodelijke ongelukken beginnen met VFR-vluchten in instrumentweer.