Aseksualiteit beschrijft een gebrek aan of zelfs geen seksuele aantrekkingskracht tot andere mensen. Het is een geaardheid, geen periode van seksuele onthouding en geen moreel standpunt. Sommige aseksuele mensen daten. Sommigen genieten van romantiek, knuffelen of zelfs seks omwille van een partner. Anderen willen daar helemaal niets van. Wat ze gemeen hebben, is het ontbreken of de zeldzaamheid van seksuele aantrekkingskracht.

De labels grijsseksueel en demiseksueel bevinden zich in dit gebied voor mensen die zelden of alleen na het ontstaan ​​van een band aantrekking voelen. Aseksuele gemeenschappen verzetten zich al jaren tegen het idee dat ze defecte machines zijn die een hormoononderzoek nodig hebben. Medische oorzaken van een laag libido bestaan ​​en verdienen behandeling. Ze zijn niet hetzelfde als een stabiele aseksuele identiteit.

Partners hebben behoefte aan duidelijke taal. Ervan uitgaan dat liefde zich volgens een vast schema in lust zal ontwikkelen, is schadelijk. Dat geldt ook voor het behandelen van aseksualiteit als een obstakel dat moet worden weggewerkt. Het gaat om compatibiliteit, niet om bekering.

Regenboogvlaggen en groepsnamen helpen mensen elkaar te vinden. De privéversie is eenvoudiger: je kunt een leven opbouwen dat niet draait om seksuele aantrekkingskracht.