Televizyon yayıncılığı, video programlarını televizyonlara iletir. Bir verici gönderir, birçok alıcı izler. Bu, bire çoklu bir modeldir. Yayın televizyonu VHF ve UHF bantlarını kullanır. Dijital yayıncılık, çoğu ülkede analog yayıncılığın yerini almıştır. Daha iyi görüntü ve ses sunar. Ayrıca mobil hizmetler için spektrum alanını serbest bırakır.

Yayın televizyonu 1930'lar ve 1940'larda başladı. Baskın kitle iletişim aracı haline geldi. Aileler televizyonun etrafında toplandı. Kültürü, politikayı ve haberleri şekillendirdi. Kablolu ve uydu yayınları daha fazla kanal ekledi. Şimdi ise yayın akışı (streaming) hepsinin yerini alıyor. Ancak yayın televizyonu, özellikle canlı etkinlikler ve acil durumlar için hala milyonlara ulaşıyor.

Televizyon yayın türleri

• Karasal: havadan yayın, antenler
• Kablo: koaksiyel, çok kanallı
• Uydu: doğrudan eve anten
• Dijital: ATSC, DVB, ISDB
• Yayın akışı: internet tabanlı

Televizyon yayıncılığı değişiyor. Frekans aralığı yeniden düzenleniyor. Yayıncılar dijitale ve yayın akışına geçiyor. Ancak canlı spor, haberler ve acil durum uyarıları hala yayına dayanıyor. Bu mecra eski. Ölü değil. Adapte oluyor.