Şeytan, kötü bir ruhani varlıktır. Şeytanlar düşmüş meleklerdir. Şeytanla birlikte Tanrı'ya isyan etmişlerdir. Tanrı'ya ve halkına karşıdırlar. Ayartırlar. Aldatırlar. Eziyet ederler. Ele geçirirler. Ruhun düşmanlarıdırlar. Gerçektirler. Tehlikelidirler. Onlarla şaka yapılmamalıdır.

İncil'de sık sık cinlerden bahsedilir. İsa onları kovdu. Öğrencilerine onlar üzerinde yetki verdi. Pavlus onlarla savaştı. "Biz et ve kanla değil, kötülüğün ruhsal güçleriyle savaşıyoruz" dedi. Cinler örgütlüdür. Rütbeleri vardır. Şeytana hizmet ederler. Yok etmeyi amaçlarlar. Dünyada aktiftirler. Bireyleri etkilerler. Milletleri etkilerler. Kültürleri etkilerler. Sahte dinlerin arkasındadırlar. Putperestliğin arkasındadırlar. Günahın arkasındadırlar.

Kutsal yazılarda şeytan

• Matta 8: Cinler domuzlara atıldı.
• Mark 5: Gerasene şeytanı.
• Luka 10: İsa, cinler üzerinde yetki veriyor.
• Efesliler 6: Cinlere karşı ruhsal savaş.
• Yakup 2: Şeytanlar inanır ve titrerler.

Şeytanlar bir efsane değil. Bir metafor da değiller. Gerçek varlıklar. Düşmüşler. Kötüler. Güçlüler. Ama her şeye kadir değiller. Yenildiler. Mesih çarmıhta onlara karşı zafer kazandı. Onları silahsızlandırdı. Onları herkesin gözü önünde rezil etti. Onlar bir tasma altında. Sadece Tanrı'nın izin verdiği şeyleri yapabilirler. Bizi Tanrı'nın sevgisinden ayıramazlar. Bizi O'nun elinden alamazlar. Yenilmiş düşmanlardır. Hala tehlikeliler. Ama onlardan korkulmamalı. İçinizdeki O, dünyadaki olandan daha büyüktür. Şeytana karşı koyun, o kaçacaktır. Tanrı'ya teslim olun. O'na yaklaşın, O da size yaklaşacaktır. Şeytanlar titriyor. Sonlarını biliyorlar. Sonları ateş gölüdür. Sonları yenilgidir. Sonları geliyor. İşte vaat budur. İşte umut budur. İşte zafer budur.