Yönlendirici çizgiler, bir görüntüde izleyicinin gözünü yönlendiren çizgilerdir. Düz veya kavisli, doğal veya yapay olabilirler. Bir yol, bir nehir, bir çit, bir ağaç sırası, bir merdiven, bir gölge... Gözü çerçevenin bir bölümünden diğerine, genellikle ana konuya doğru çekerler. Yönlendirici çizgiler, en etkili kompozisyon araçlarından biridir ve aramaya başladığınızda bulmak kolaydır.

Yönlendirici çizgiler, gözün çizgileri takip etmesi nedeniyle işe yarar. Çerçevenin altından giren güçlü bir çizgi, izleyiciyi görüntünün içine yönlendirir. Kavisli bir çizgi, gözü daha yavaş bir şekilde yönlendirerek bir yolculuk hissi yaratır. Doğrudan konuya işaret eden bir çizgi vurgu oluşturur. Çizgiler ayrıca derinlik de yaratabilir. Uzaklara doğru uzanan bir yol, gözü ön plandan arka plana çeker. Çizgiler, çerçeveyi bölmek, denge oluşturmak veya gerilim yaratmak için kullanılabilir. Her görüntüde yönlendirici çizgilere ihtiyaç duyulmaz. Ancak mevcut olduklarında ve iyi kullanıldıklarında, bir görüntünün kasıtlı ve dinamik hissettirmesini sağlarlar.

Yönlendirme çizgilerinin türleri

• Düz. Yollar, çitler ve demiryolu hatları.
• Kavisli. Nehirler, patikalar ve dolambaçlı yollar.
• Çapraz. Merdivenler, gölgeler ve çatılar.
• İma edilen. Bakış veya jestle önerilen çizgiler.

Yönlendirme çizgileri bir kural değil, bir araçtır. Görüntüye hizmet ettikleri zaman kullanın, hizmet etmediklerinde ise görmezden gelin.