Çekiç, çivi çakmak ve nesnelere vurmak için kullanılan bir el aletidir. İnsanlık tarihinin en eski aletlerinden biridir. Modern çekiçlerin çelik bir başlığı ve ahşap, fiberglas veya çelikten yapılmış bir sapı vardır. Baş kısmında vurmak için bir yüzey ve çivileri çekmek için bir pençe bulunur. Genel amaçlı bir çekiç 16 ila 24 ons arasında ağırlığa sahiptir. Daha ağır bir çekiç daha büyük çivileri çakar. Daha hafif bir çekiç daha fazla kontrol sağlar. Seçim, yapılacak işe bağlıdır.

Çekiçler çeşitli tiplerde bulunur. Pençeli çekiç, marangozlukta standarttır. Çerçeveleme çekici daha ağırdır, daha uzun bir sapı ve çivileri kavramak için petek desenli bir yüzeyi vardır. Balta çekiç, kazık çakmak ve beton kırmak için kullanılan büyük ve ağır bir çekiçtir. Çivi çekici, döşemecilik için küçük ve hafiftir. Top başlı çekiç, metal işlerinde kullanılır. Kauçuk tokmak, yüzeye zarar vermeden vurmak için kullanılır. Her birinin kendine özgü bir amacı vardır.

Çekiç basit bir alettir, ancak beceri gerektirir. Yanlış yönlendirilmiş bir darbe çiviyi bükebilir, ahşaba zarar verebilir veya eli yaralayabilir. Kullanıcı sapı sıkıca kavramalı, dirseğinden destek alarak sallamalı ve çiviye tam isabetle vurmalıdır. Güvenlik gözlükleri, uçuşan parçalardan kaynaklanan göz yaralanmalarını önler. Çekiç sadece bir alet değildir. Elin bir uzantısıdır. İnşaatın sembolüdür. Çalışmanın sesidir.