Apokalipsa to objawienie czasów ostatecznych. Słowo to pochodzi od greckiego słowa „apokalypsis”, oznaczającego „odsłonięcie”. Jest to tytuł ostatniej księgi Biblii – Księgi Objawienia. Objawia ona, co wydarzy się u kresu dziejów. Ujawnia ostateczną walkę dobra ze złem. Ujawnia powrót Chrystusa. Ujawnia nowe niebo i nową ziemię.

Apokalipsa jest pełna symboli. Smok. Bestia. Siedem pieczęci. Siedem trąb. Siedem czasz. Niewiasta obleczona w słońce. Wielka nierządnica. Nowe Jeruzalem. Symbole te interpretuje się na wiele sposobów. Niektórzy odczytują je dosłownie. Niektórzy symbolicznie. Niektórzy odczytują je jako historię. Niektórzy jako przyszłość. Debata trwa. Ta księga jest trudna. Jest też potężna. Inspirowała sztukę, muzykę i literaturę. Pocieszała prześladowanych chrześcijan. Ostrzegała tych, którzy popadli w samozadowolenie.

Tematy apokaliptyczne

• Sąd: Bóg będzie sądził świat.
• Nadzieja: Bóg wszystko uczyni nowym.
• Wytrwałość: wierzący muszą wytrwać.
• Zwycięstwo: Chrystus zwycięży.
• Adoracja: odkupieni będą chwalić Boga.

Apokalipsa nie dotyczy tylko zniszczenia. Dotyczy objawienia. Ujawnia prawdę. Prawdą jest, że Bóg ma kontrolę. Prawdą jest, że zło nie zwycięży. Prawdą jest, że historia zmierza do jakiegoś celu. Do Boga. Apokalipsa przynosi pocieszenie. Jest ostrzeżeniem. Jest wezwaniem do wierności. Mówi: trzymaj się. Nadchodzi koniec. Koniec nie jest końcem. To początek. Początek nowego stworzenia. Początek życia wiecznego. Początek przyszłego świata. Apokalipsa jest objawieniem. Ujawnia przyszłość. Ujawnia teraźniejszość. Ujawnia Boga, który jest i który ma nadejść. Czytaj ją z lękiem. Czytaj ją z nadzieją. Czytaj ją z wiarą.