Gdy serce przestaje bić, o przeżyciu decydują minuty. RKO, czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa, to procedura ambulatoryjna, która łączy uciskanie klatki piersiowej i sztuczne oddychanie lub wentylację w celu utrzymania krążenia i natlenienia do czasu przywrócenia spontanicznej akcji serca przez zaawansowaną pomoc.

Wysokiej jakości uciśnięcia klatki piersiowej, wykonywane z odpowiednią częstością i głębokością, z minimalnymi przerwami, stanowią podstawę nowoczesnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Automatyczne defibrylatory zewnętrzne mogą przywrócić niektóre rytmy i są coraz częściej dostępne w miejscach publicznych. RKO wykonywane przez świadków zdarzenia podwaja lub potraja szanse przeżycia poza szpitalem w przypadku nagłego zatrzymania krążenia.

Szkolenia uczą rozpoznawania zatrzymania krążenia, wzywania służb ratunkowych i prawidłowej techniki. Pracownicy służby zdrowia stosują bardziej zaawansowane algorytmy, uwzględniające leki i urządzenia do intubacji. Natychmiastowe działanie pozostaje decydującym czynnikiem; wahanie kosztuje życie.

• Technika ratunkowa w celu utrzymania krążenia i oddychania
• Koncentruje się na wysokiej jakości uciskach klatki piersiowej
• Często łączone z defibrylacją
• Działania osób postronnych znacząco poprawiają przeżywalność