Wiele procesów morfologicznych zachodzi na końcach wyrazów. Sufiks to afiks dodawany po rdzeniu lub temacie, który służy do oznaczania cech gramatycznych lub tworzenia nowych słów.

Angielskie sufiksy fleksyjne obejmują liczbę mnogą -s oraz -ed; sufiksy derywacyjne obejmują -ness i -er. Sufiksy mogą się ze sobą łączyć w językach, które dopuszczają złożone struktury wyrazów. Akcent i zasady pisowni często oddziałują na sufiksy.

Uczniowie korzystają z rozpoznawania produktywnych sufiksów podczas zgadywania znaczenia i klasy wyrazów. Historyczne fuzje mogą utrudniać rozróżnienie sufiksów. Na całym świecie dodawanie sufiksów jest jedną z najpowszechniejszych strategii morfologicznych.

• Przymocować do korzenia lub łodygi
• Pełni funkcje fleksyjne lub derywacyjne
• Wysoka produktywność w wielu językach
• Wspiera identyfikację znaczenia i kategorii