Przeniesienie całego ryzyka na ubezpieczyciela nie jest ani konieczne, ani zawsze efektywne. Retencja ryzyka to świadoma decyzja o pokryciu finansowych konsekwencji pewnych strat wewnętrznie, zamiast wykupienia ubezpieczenia.

Firmy zatrzymują ryzyko poprzez franszyzy, retencje z tytułu samoubezpieczenia lub formalne programy samoubezpieczenia. Wybór zależy od przewidywalności straty, płynności i kapitału firmy oraz kosztów dostępnego ubezpieczenia. Częste, niskie straty są często tańsze w zatrzymaniu niż w ubezpieczeniu.

Retencja wymaga zdyscyplinowanego finansowania i zarządzania roszczeniami. Bez dedykowanych rezerw lub struktur captive, skupisko zatrzymanych strat może nadwyrężyć przepływy pieniężne. Jasne zasady wewnętrzne określają, które ryzyka są zatrzymane i jak będą finansowane w momencie ich wystąpienia.

• Akceptowanie wewnętrznych konsekwencji finansowych ryzyka
• Wdrażane za pomocą odliczeń lub samoubezpieczenia
• Nadaje się do przewidywalnych strat o mniejszym nasileniu
• Wymaga finansowania i dyscypliny w zakresie roszczeń