Geografia bada zarówno cechy Ziemi, jak i sposób ich rozmieszczenia. Przestrzeń, w rozumieniu geograficznym, odnosi się do ciągłego obszaru, w którym obiekty i zdarzenia występują oraz mają względne położenie i kierunek. Jest to struktura, w której mierzy się położenie i odległość.

Przestrzeń absolutna traktowana jest jako stały pojemnik, opisany współrzędnymi. Przestrzeń względna kładzie nacisk na relacje i powiązania, które mogą się kurczyć lub rozciągać wraz ze zmianami w transporcie i komunikacji. Przestrzeń relacyjna koncentruje się na tym, jak procesy społeczne generują konfiguracje przestrzenne.

Koncepcje przestrzeni leżą u podstaw mapowania, analizy przestrzennej i teorii nierównomiernego rozwoju. Ta sama odległość fizyczna może oznaczać bardzo różny stopień separacji, w zależności od infrastruktury i technologii. Geografowie nieustannie udoskonalają sposób pojmowania i pomiaru przestrzeni.

• Zakres, w jakim uporządkowane są obiekty geograficzne
• Opisane w terminach absolutnych, względnych lub relacyjnych
• Podstawa lokalizacji i odległości
• Centralne miejsce w analizie przestrzennej