Geografie bestudeert zowel de kenmerken van de aarde als de manier waarop ze zijn gerangschikt. Ruimte verwijst in de geografie naar de aaneengesloten omvang waarbinnen objecten en gebeurtenissen zich voordoen en een relatieve positie en richting hebben. Het is het kader waarbinnen locatie en afstand worden gemeten.

Absolute ruimte wordt beschouwd als een vast geheel, beschreven door coördinaten. Relatieve ruimte legt de nadruk op relaties en verbindingen die kunnen krimpen of uitzetten door veranderingen in transport en communicatie. Relationele ruimte richt zich op hoe sociale processen ruimtelijke configuraties creëren.

Ruimteconcepten vormen de basis voor cartografie, ruimtelijke analyse en theorieën over ongelijke ontwikkeling. Dezelfde fysieke afstand kan, afhankelijk van infrastructuur en technologie, zeer verschillende graden van scheiding vertegenwoordigen. Geografen verfijnen voortdurend de manier waarop ruimte wordt geconceptualiseerd en gemeten.

• De mate waarin geografische kenmerken zijn gerangschikt
• Beschreven in absolute, relatieve of relationele termen.
• Basis voor locatie en afstand
• Centraal in ruimtelijke analyse