Ochrona przyrody chroni zasoby naturalne i różnorodność biologiczną. Obejmuje ona parki narodowe, rezerwaty przyrody, morskie obszary chronione oraz przepisy ograniczające polowania, wycinkę i zanieczyszczenie. Celem jest utrzymanie funkcjonowania ekosystemów i przetrwanie gatunków dla przyszłych pokoleń.

Ruch ten ma długą historię. Yellowstone stał się pierwszym parkiem narodowym na świecie w 1872 roku. Era nowożytna przyniosła Ustawę o gatunkach zagrożonych, Konwencję o różnorodności biologicznej i tysiące obszarów chronionych. Obecnie około 17 procent powierzchni lądów i 8 procent oceanów jest objętych jakąś formą ochrony. Naukowcy twierdzą, że potrzeba 30 procent, aby powstrzymać utratę różnorodności biologicznej.

Ochrona przyrody to nie tylko oddanie ziemi pod ochronę. To również mądre zarządzanie zasobami. Zrównoważone leśnictwo, limity połowowe i ochrona zlewni – to wszystko ma znaczenie. Ochrona przyrody oparta na społecznościach lokalnych daje lokalnym społecznościom udział w ochronie ziemi. Kiedy ochrona przyrody ignoruje lokalne potrzeby, często zawodzi. Kiedy działa we współpracy ze społecznościami, jej efekty są trwałe.

Typowe podejścia

• Obszary chronione
• Korytarze dla dzikiej przyrody
• Zrównoważone zarządzanie zasobami
• Przywracanie siedlisk
• Ochrona oparta na społeczności