Natuurbehoud beschermt natuurlijke hulpbronnen en biodiversiteit. Het omvat nationale parken, wildreservaten, beschermde zeegebieden en wetten die jacht, houtkap en vervuiling beperken. Het doel is om ecosystemen functioneel te houden en soorten te laten voortbestaan ​​voor toekomstige generaties.

De beweging kent een lange geschiedenis. Yellowstone werd in 1872 het eerste nationale park ter wereld. Het moderne tijdperk bracht de Endangered Species Act (Wet op bedreigde diersoorten), het Verdrag inzake biologische diversiteit en duizenden beschermde gebieden. Tegenwoordig staat ongeveer 17 procent van het land en 8 procent van de oceanen onder een of andere vorm van bescherming. Wetenschappers stellen dat 30 procent nodig is om het verlies aan biodiversiteit te stoppen.

Natuurbehoud gaat niet alleen over het reserveren van land. Het omvat ook het verstandig beheren van hulpbronnen. Duurzame bosbouw, visquota en de bescherming van stroomgebieden zijn allemaal belangrijk. Gemeenschapsgericht natuurbehoud geeft lokale mensen een belang bij de bescherming van het land. Wanneer natuurbehoud geen rekening houdt met lokale behoeften, mislukt het vaak. Wanneer het samenwerkt met gemeenschappen, is het duurzaam.

Gangbare benaderingen

• Beschermde gebieden
• Natuurcorridors
• Duurzaam hulpbronnenbeheer
• Habitatherstel
• Gemeenschapsgerichte natuurbescherming