Inflacja to stały wzrost ogólnego poziomu cen. Oznacza to, że z czasem można kupić mniej za swoje pieniądze. Dolar dzisiaj nie jest tak drogi jak dolar dziesięć lat temu. Banki centralne dążą do utrzymania niskiej, stabilnej stopy procentowej, zazwyczaj około 2% rocznie.

Inflacja pochodzi z dwóch stron. Popyt na produkty (popyt pull) występuje, gdy wydatki przewyższają produkcję. Zbyt dużo pieniędzy goni za zbyt małą ilością dóbr. Koszty (cost push) występują, gdy rosną koszty nakładów, takie jak ropa naftowa czy płace, a firmy przenoszą je na klientów. W praktyce obie siły często działają razem.

Łagodna inflacja jest normalna. Napędza gospodarkę. Wysoka inflacja jest destrukcyjna. Niszczy oszczędności, utrudnia podejmowanie decyzji i najmocniej uderza w gospodarstwa domowe o stałym dochodzie. Deflacja, czyli spadające ceny, może być jeszcze gorsza. Banki centralne wykorzystują stopy procentowe, aby kontrolować inflację.

Kluczowe koncepcje

• Wskaźnik cen konsumpcyjnych
• Inflacja bazowa z wyłączeniem żywności i energii
• Popyt-pull kontra koszt-push
• Hiperinflacja
• Celowanie inflacyjne