Kolory analogiczne znajdują się obok siebie na kole barw. Niebieski, niebiesko-zielony i zielony. Lub czerwony, czerwono-pomarańczowy i pomarańczowy. Ponieważ mają wspólne podstawowe odcienie, łatwo się mieszają i tworzą wrażenie harmonii. Projektanci stosują schematy analogiczne, gdy chcą uzyskać spokojny, spójny wygląd bez nadmiernego napięcia. Efekt jest delikatny. Nic nie kłóci się ze sobą. Wszystko wydaje się być powiązane.

Ryzykiem jest monotonia. Paleta trzech sąsiadujących ze sobą odcieni błękitu może być harmonijna, ale też nudna. Projektanci często wprowadzają drobny akcent z innego miejsca koła, aby dodać mu życia. Schemat oparty głównie na analogii z jednym uzupełniającym akcentem daje to, co najlepsze z obu: harmonię z punktem centralnym. Natura nieustannie dostarcza analogicznych palet. Scena leśna przechodzi przez zielenie, żółcie i brązy. Zachód słońca łączy czerwień, pomarańcz i fiolet.

Gdzie działają analogiczne schematy

• Branding, który wymaga spokojnego, ujednoliconego charakteru.
• Wnętrza o wielowarstwowych barwach jednej rodziny.
• Wizualizacja danych z powiązanymi kategoriami.
• Ilustracja z miękkimi, naturalnymi przejściami.

Kolory analogiczne są wyrozumiałe. Rzadko tworzą nieoczywiste zestawienia. Potrzebują jednak przemyślanego akcentu, aby przyciągnąć uwagę widza.