Een zoeker is het venster waardoor een fotograaf een foto kadreert. Het laat zien wat de camera ziet, of iets wat daar dicht bij in de buurt komt. Er zijn twee hoofdtypen: optisch en elektronisch. Een optische zoeker gebruikt een spiegel en een prisma om licht van de lens naar het oog te leiden. Het toont de scène in realtime, zonder vertraging. Een elektronische zoeker gebruikt een klein schermpje om weer te geven wat de sensor ziet. Het toont de belichting, witbalans en andere instellingen zoals ze in de uiteindelijke foto zullen verschijnen. Beide hebben voordelen. Optische zoekers zijn helder en scherp, zonder vertraging. Elektronische zoekers zijn informatiever en kunnen een voorbeeld van de uiteindelijke foto tonen.

Sommige camera's hebben helemaal geen zoeker. Ze vertrouwen op het LCD-scherm aan de achterkant voor de compositie. Dat werkt in veel situaties, maar het is onhandig in fel zonlicht en minder stabiel bij opnamen uit de hand. Een zoeker biedt een derde contactpunt, waarbij de camera tegen het gezicht gedrukt is, wat camerabewegingen vermindert. Het helpt ook bij fel licht, waar het LCD-scherm moeilijk te zien is. De zoeker is niet zomaar een venster. Het is een hulpmiddel voor compositie en stabiliteit. De beste zoeker is degene die voor jou werkt.

Zoekertypen

• Optical. Realtime weergave, geen vertraging.
• Electronic. Toont een voorbeeld van de belichting en instellingen.
• Rangefinder. Apart venster, toont kaderlijnen.
• LCD-scherm. Geen zoeker, kaderen via het scherm aan de achterkant.
• Hybrid. Combineert optische en elektronische elementen.

Een zoeker is niet hetzelfde als een lens. De lens legt het beeld vast. De zoeker laat je zien wat je vastlegt.