Moslims verzamelen zich in een gebouw dat gericht is op Mekka om de vijf dagelijkse gebeden en de vrijdagse gezamenlijke dienst te verrichten. Dat gebouw is een moskee. Het Arabische woord betekent 'plaats van neerknieling'.

Essentiële kenmerken zijn een gebedsruimte, een mihrab die de gebedsrichting aangeeft, en vaak een minaret van waaruit de oproep tot gebed klinkt. De decoratie neigt naar kalligrafie, geometrie en licht in plaats van figuratieve afbeeldingen. Grotere moskeeën kunnen ruimte bieden voor onderwijs, gemeenschapsbijeenkomsten en liefdadigheidsactiviteiten.

De moskee dient zowel als heilige ruimte als burgerlijk centrum voor moslimgemeenschappen. Schoenen worden uitgetrokken en mannen en vrouwen verblijven doorgaans in aparte ruimtes. Qua architectuur variëren moskeeën van eenvoudige dorpsgebouwen tot monumentale complexen die de skyline van steden domineren. De stilte van een moskee tussen de gebedstijden kan net zo veelzeggend zijn als de gezamenlijke knieling zelf.

• Plaats voor islamitisch gezamenlijk gebed
• Gericht op Mekka
• Kenmerken: mihrab en vaak een minaret.
• Functioneert als gebeds- en gemeenschapsruimte.