Een herstelteken is het voorteken dat een eerder gegeven verhoging of verlaging opheft, waardoor de toonhoogte van de noot weer ongewijzigd wordt. Het symbool ziet eruit als een vierkant met twee diagonale lijnen en wordt vóór de noot geplaatst waarop het van toepassing is.

Een herstelteken verschijnt wanneer een componist de toonsoort of een eerder voorteken binnen dezelfde maat wil tegenspreken. Net als andere voortekens duurt een herstelteken normaal gesproken slechts de rest van de maat, tenzij de noot gebonden is. Uitvoerenden moeten alert blijven, want een gemist herstelteken kan een valse noot opleveren die niet in harmonie is.

In sommige moderne partituren zijn de regels voor voortekens aangepast, maar het herstelteken behoudt zijn basisfunctie: een toonhoogte terugbrengen naar zijn natuurlijke staat. Op het klavier betekent een herstelteken meestal het aanslaan van een witte toets, hoewel de exacte toets afhangt van de naam van de noot.

• Heft een verhoging of verlaging op.
• Herstelt de oorspronkelijke toonhoogte.
• Meestal duurt het één maat.
• Essentieel voor chromatische helderheid