Ontsteking veroorzaakt pijn, zwelling en weefselschade als deze aanhoudt. Een ontstekingsremmer is een medicijn dat de ontstekingsreactie vermindert, waardoor deze symptomen worden verlicht en verdere schade wordt beperkt.

Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen remmen cyclo-oxygenase-enzymen en worden veel gebruikt bij artritis, letsel aan zacht weefsel en koorts. Corticosteroïden werken breder in op immuunroutes en worden vanwege hun bijwerkingenprofiel gereserveerd voor ernstigere of systemische ontstekingen. Nieuwere biologische middelen richten zich op specifieke cytokinen bij auto-immuunziekten.

Ontstekingsremmende behandeling is niet altijd aangewezen; een zekere mate van ontsteking is beschermend. Artsen wegen het voordeel van symptoombestrijding af tegen risico's zoals gastro-intestinale bloedingen, infecties of stofwisselingsstoornissen. Korte kuren met de laagst effectieve dosis blijven een leidend principe voor veel van deze geneesmiddelen.

• Medicatie die ontstekingen en de bijbehorende symptomen vermindert.
• Dit omvat NSAID's, corticosteroïden en doelgerichte biologicals.
• Gebruikt bij letsel, artritis en auto-immuunziekten.
• Afgewogen tegen het risico op infecties en andere bijwerkingen.