Vorm zonder betekenis is niet geschikt voor communicatie. Semantiek is de studie van betekenis in taal – hoe woorden, zinsdelen en zinnen verbonden zijn met concepten, referenten en waarheidsvoorwaarden.

Lexicale semantiek onderzoekt woordbetekenissen en relaties zoals synoniemie en hyponymie. Compositionele semantiek bestudeert hoe de betekenis van zinsdelen wordt opgebouwd uit onderdelen. Formele benaderingen maken gebruik van logische instrumenten; cognitieve benaderingen benadrukken de conceptuele structuur.

Semantiek raakt aan de pragmatiek, die zich bezighoudt met contextafhankelijke verrijking. Dubbelzinnigheid, vaagheid en vooronderstellingen zijn klassieke onderwerpen. De inzichten die hieruit voortkomen, vormen de basis voor lexicografie, taalfilosofie en systemen voor natuurlijke taalverwerking.

• Studie van taalkundige betekenis
• Omvat woorden, zinsdelen en zinnen.
• Omvat lexicale en compositionele takken.
• Onderscheiden van, maar wel verbonden met de pragmatiek.