Tracking past de afstand tussen alle tekens in een tekstblok aan. Dit in tegenstelling tot kerning, dat de afstand tussen afzonderlijke paren tekens aanpast. Tracking is de algemene instelling. Als je de instelling losser zet, gaan de letters verder uit elkaar staan. Als je de instelling strakker zet, komen ze dichter op elkaar te staan.

Typografiesoftware meet de spatiëring in ems, een eenheid die relatief is ten opzichte van de huidige lettergrootte. Een spatiëringswaarde van nul gebruikt de standaard spatiëring van het lettertype. Positieve waarden voegen ruimte toe. Negatieve waarden verwijderen ruimte. Ontwerpers passen de spatiëring aan voor verschillende groottes en contexten. Grote koppen hebben vaak een kleinere spatiëring nodig om te voorkomen dat ze er losjes uitzien. Kleine tekst heeft mogelijk een kleinere spatiëring nodig om leesbaar te blijven op schermen.

Wanneer moet de tracking worden aangepast?

• Verfijn het weergavetype voor een meer samenhangend uiterlijk.
• Maak de tekst in hoofdletters losser om te voorkomen dat de tekst te dicht op elkaar staat.
• Verklein de tekst voor betere leesbaarheid.
• Gebruik ruime spatiëring voor labels en knoppen.

De afstand tussen regels (tracking) wordt vaak verward met de regelafstand (leading), oftewel de verticale ruimte tussen de regels. Tracking is horizontaal, leading verticaal. Beide beïnvloeden de leesbaarheid, maar ze lossen verschillende problemen op. Een tekstblok met een strakke tracking en ruime regelafstand leest heel anders dan een blok met een losse tracking en een strakke regelafstand. Er bestaat geen universeel juiste instelling. Het hangt af van het lettertype, de grootte, het medium en de gewenste uitstraling van de tekst.