Onveranderlijkheid betekent dat zodra gegevens in een blockchain worden geschreven, ze daar blijven staan. Er is geen bewerkingsknop. Geen enkele beheerder kan stiekem een ​​oud record wijzigen. Elk blok bevat de hash van het blok ervoor, en het wijzigen van iets in een eerder blok maakt elke hash die volgt ongeldig. Het netwerk zou de gewijzigde keten afwijzen en het origineel behouden.

Deze eigenschap verklaart waarom blockchains werken voor gegevens die gedurende lange perioden betrouwbaar moeten zijn. Eigendomsbewijzen, logboeken van de toeleveringsketen en betalingsgeschiedenis profiteren allemaal van een digitaal grootboek dat niemand kan herschrijven. Maar onveranderlijkheid heeft ook een keerzijde. Een bug in een smart contract kan niet worden verholpen. Een transactie die naar het verkeerde adres is gestuurd, kan niet worden teruggedraaid. De DAO-hack in 2016 dwong Ethereum te kiezen tussen onveranderlijkheid en het terugvinden van gestolen geld. De community koos voor teruggave, splitste de blockchain en Ethereum Classic behield de oorspronkelijke geschiedenis. Geen van beide partijen had het duidelijk mis.

Wat onveranderlijkheid wel en niet betekent

• Oude bouwstenen verzetten zich tegen verandering — ja, tegen onbetaalbare kosten.
• Gegevens binnen een blok kunnen niet worden gewijzigd — ja
• Fouten kunnen worden hersteld door te forken — technisch mogelijk, maar controversieel.
• Onveranderlijkheid staat gelijk aan waarheid — nee, alleen dat er overeenstemming was over de inhoud van het verslag.

Een blockchain registreert wat het netwerk heeft geaccepteerd. Of dat overeenkomt met de werkelijkheid is een andere vraag.