Ulusa bağlılık, kitleleri harekete geçirebilir ve haritaları yeniden çizebilir. Milliyetçilik, belirli bir ulusun çıkarlarını ve kimliğini önceliklendiren, genellikle kendi kaderini tayin etmeyi veya devlet sınırlarını ulusal toplulukla uyumlu hale getirmeyi amaçlayan bir ideoloji ve siyasi harekettir.

Modern milliyetçilik, on dokuzuncu yüzyılda matbaa kültürü, kitlesel eğitim ve hanedanlık çok etnikli imparatorluklarının çöküşüyle ​​birlikte yoğunlaştı. Bazen kapsayıcı, bazen de saldırgan bir şekilde dışlayıcı olan liberal, kültürel ve etnik biçimler aldı. Bağımsızlık hareketleri, birleşme kampanyaları ve devletler arası çatışmaların tümü milliyetçi çağrılardan yararlandı.

Tarihçiler ulusal anlatıların, sembollerin ve düşmanların oluşumunu inceler. Milliyetçilik hem demokratik özyönetimi hem de saldırgan yayılmacılığı meşrulaştırmıştır. Etnik köken, dil ve yurttaşlık değerleriyle ilişkisi, birçok bölgede siyasi yaşamda merkezi bir mesele olmaya devam etmektedir.

• Ulusal kimliği ve çıkarları önceliklendiren ideoloji
• Genellikle kendi kaderini tayin etmeyi veya birleşik bir devlet olmayı hedefler.
• 19. yüzyılda yoğunlaştı
• Uygulamada kapsayıcı veya dışlayıcı olabilir.