Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος έληξε επίσημα με μια σειρά συνθηκών. Η πιο διάσημη υπογράφηκε στην Αίθουσα των Καθρεφτών. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών, που συνήφθη το 1919 μεταξύ των Συμμάχων και της Γερμανίας, επέβαλε εδαφικές απώλειες, στρατιωτικούς περιορισμούς και αποζημιώσεις στην ηττημένη δύναμη.

Οι Γερμανοί εκπρόσωποι είχαν μικρή επιρροή και υπέγραψαν υπό διαμαρτυρία. Η συνθήκη αναδιαμόρφωσε τα σύνορα στην Ευρώπη, δημιούργησε νέα κράτη από πρώην αυτοκρατορίες και ίδρυσε την Κοινωνία των Εθνών. Οι επικριτές τότε και αργότερα υποστήριξαν ότι οι όροι της ήταν είτε πολύ σκληροί για να επιτρέψουν σταθερή ειρήνη είτε πολύ ήπιοι για να αποδυναμώσουν μόνιμα τη Γερμανία.

Οι ιστορικοί συνεχίζουν να συζητούν τον ρόλο της στην κρίση του Μεσοπολέμου και τις απαρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι οικονομικές ρήτρες της συνθήκης, η διάταξη περί ενοχής πολέμου και οι ρυθμίσεις για τις μειονότητες προκάλεσαν διαρκή διαμάχη. Παραμένει ένα κεντρικό έγγραφο για την κατανόηση της διεθνούς τάξης του εικοστού αιώνα.

• Συνθήκη ειρήνης του 1919 που τερματίζει τον πόλεμο με τη Γερμανία
• Επιβεβλημένοι εδαφικοί, στρατιωτικοί και οικονομικοί όροι
• Ίδρυσε την Κοινωνία των Εθνών
• Αμφιλεγόμενο στις μεσοπολεμικές του συνέπειες