Uitlijning plaatst elementen langs een gemeenschappelijke rand of as. Het creëert orde. Wanneer tekst en afbeeldingen links uitgelijnd zijn, volgt het oog een strakke verticale lijn over de pagina. Wanneer ze verspreid staan, oogt het ontwerp willekeurig. Robin Williams noemt uitlijning als een van de vier kernprincipes van design, naast nabijheid, herhaling en contrast. Ze adviseert ontwerpers om weloverwogen te werk te gaan. Elk element moet een visuele verbinding hebben met iets anders op de pagina.

Er zijn verschillende soorten uitlijning. Links uitlijnen is de standaard voor de hoofdtekst in westerse talen, omdat de onregelmatige rechterkant prettig is voor het oog. Gecentreerde uitlijning oogt formeel en werkt goed voor uitnodigingen en titels. Rechts uitlijnen komt veel voor in talen die van rechts naar links worden gelezen en voor bijschriften of nummers. Uitgevulde uitlijning strekt de tekst uit tot aan beide randen, waardoor een strak blok ontstaat, maar soms ontstaan ​​er onhandige spaties tussen de woorden.

Afstemming in de praktijk

• Kies één primaire uitlijning per blok.
• Lijn elementen uit met een gemeenschappelijke rand of rasterlijn.
• Vermijd het centreren van lange tekstblokken.
• Gebruik uitlijning om elementen die ver van elkaar verwijderd zijn met elkaar te verbinden.

Een goede uitlijning is vaak onzichtbaar. De kijker krijgt simpelweg het gevoel dat de pagina overzichtelijk is. Een slechte uitlijning geeft een knagend gevoel dat er iets niet klopt.