Yedekleme, verilerin başka bir yerde saklanan bir kopyasıdır. Orijinal sorunun ulaşamayacağı bir yerde. Örneğin, bir yangın sunucu odasını kullanılamaz hale getirebilir. Bir fidye yazılımı saldırısı dosya paylaşımını şifreleyebilir. Bir geliştirici üretim ortamında yanlış tabloyu silebilir. Yedekleme, kurtarma yoludur. Yedekleme olmadan veriler kaybolur.

3-2-1 kuralı yıllardır yedekleme stratejisine yön veriyor: iki farklı ortam türünde üç veri kopyası ve bir kopyası da farklı bir yerde saklanıyor. Fidye yazılımı grupları bunu biliyor ve öncelikle yedekleme sistemlerini hedef alıyor. Fidye yazılımını yaymadan önce anlık görüntüleri siliyor ve yedekleme sunucularını şifreliyorlar. Tek seferlik yazma özelliğine sahip ortamlarda veya saklama kilitleriyle nesne depolamada saklanan değiştirilemez yedeklemeler bu saldırıya karşı dirençlidir. Yedekleme, bir yönetici tarafından bile değiştirilemez veya silinemez. Bu, modern bir tehdide modern bir cevaptır.

Yedekleme türleri

• Tam kopya — tüm verilerin eksiksiz kopyası, yavaş ama geri yüklemesi kolay.
• Artımlı yedekleme — yalnızca son yedeklemeden bu yana meydana gelen değişiklikleri gösterir, hızlıdır ancak geri yükleme zincirleri uzundur.
• Fark — son tam yedeklemeden bu yana meydana gelen değişiklikler, orta nokta
• Anlık görüntü — belirli bir zamandaki kopya, genellikle depolama katmanında.
• Sürekli — her değişiklik neredeyse gerçek zamanlı olarak tekrarlanır.

Daha önce hiç test etmediğiniz bir yedekleme, bir plan değil, bir umuttur. Geri yükleme tatbikatları, gerçek olay sorunu ortaya çıkarmadan önce kopyaların çalıştığını kanıtlar.