Uç nokta güvenliği, bir ağa bağlanan cihazları korur. Antivirüs, uç nokta algılama ve yanıt, ana bilgisayar güvenlik duvarları, disk şifreleme ve yama yönetimi gibi konuları kapsar. Amaç, tehditleri yayılmadan önce cihaz düzeyinde durdurmaktır. Geleneksel antivirüs, imza tabanlı sistemlere dayanıyordu. Bilinen kötü amaçlı yazılımları yakalıyor, diğer her şeyi gözden kaçırıyordu. Modern uç nokta algılama ve yanıt sistemleri ise davranışları izler. Aniden binlerce dosyayı şifreleyen bir işlem işaretlenir. Güvenlik araçlarını devre dışı bırakmaya çalışan bir komut dosyası engellenir. İmza tabanlı sistemlerden davranış tabanlı sistemlere geçiş gerçek bir gelişmedir, ancak saldırganlar buna uyum sağlar.

Uç nokta güvenliği sadece yazılımdan ibaret değildir. Disk şifrelemesini zorunlu kılmak, ekran kilitlerini uygulamak, USB sürücülerini kısıtlamak ve belirli bir zaman dilimi içinde yama uygulamak gibi politikaları da içerir. Kullanıcılara kimlik avı saldırılarını tanımayı ve şüpheli etkinlikleri bildirmeyi öğretmek gibi eğitimleri de kapsar. Bir uç nokta tehlikeye girdiğinde, onu ağdan izole etmek, kanıtları korumak ve temizlemek yerine yeniden kurmak gibi müdahaleleri de içerir. Yeniden kurma daha yavaş ancak daha güvenilirdir. Kötü amaçlı yazılımlar, temizleme araçlarının gözden kaçırdığı yerlerde saklanabilir. En iyi uç nokta güvenliği, bazı cihazların tehlikeye gireceğini varsayar. Soru şu ki, bunu ne kadar hızlı tespit ediyorsunuz ve kontrol altına almadan önce ne kadar hasar veriyor?

Uç nokta güvenlik kontrolleri

• Antivirüs ve EDR — tehditleri tespit et ve bunlara yanıt ver.
• Disk şifreleme — cihaz kaybolduğunda verileri korur.
• Yama yönetimi — bilinen güvenlik açıklarını kapatma
• Sunucu güvenlik duvarı — gelen ve giden trafiği kısıtlar
• Uygulama kontrolü — yalnızca onaylanmış yazılımlara izin ver

Uç noktalar, saldırganların iniş yaptığı yerlerdir. Bunları savunmak isteğe bağlı değildir.