W wielu językach forma jednego słowa zależy od formy drugiego. Zgodność to gramatyczny wymóg, aby niektóre słowa miały wspólne cechy, takie jak osoba, liczba, rodzaj lub przypadek.

Zgodność podmiotu z orzeczeniem jest znana w języku angielskim: she walks kontra they walk. Bogatsze systemy oznaczają przymiotniki i determinanty tak, aby pasowały do ​​rzeczowników, lub wymagają, aby czasowniki zgadzały się zarówno z podmiotem, jak i dopełnieniem. W przypadku braku zgodności zdania brzmią niedokończone lub obce językowi ojczystemu.

Zgodność pomaga słuchaczom śledzić, kto co zrobił w złożonych zdaniach. Badacze akwizycji badają, kiedy dzieci opanują te zależności. Typolodzy klasyfikują języki według tego, jak bardzo wymagają one zgodności i jakie cechy w niej uczestniczą.

• Dopasowywanie cech gramatycznych w różnych słowach
• Zwykle obejmuje osobę, liczbę i płeć
• Łączy podmioty i orzeczenia, rzeczowniki i modyfikatory
• Bogactwo znacznie się różni w zależności od języka