Dostęp do operacji wojskowych jest ściśle kontrolowany. Dziennikarz osadzony to reporter, którego zadaniem jest towarzyszenie jednostce wojskowej lub oficjalna grupa, mieszkając z nimi i podróżując przez określony czas w celu relacjonowania przebiegu operacji.

Osadzanie zapewnia bliskość i wsparcie logistyczne, których niezależne dziennikarstwo może nie osiągnąć w strefach aktywnych konfliktów. W zamian dziennikarz zazwyczaj zgadza się na podstawowe zasady dotyczące bezpieczeństwa operacyjnego, przeglądu określonych materiałów i ograniczeń w przemieszczaniu się. Krytycy argumentują, że takie rozwiązanie może ograniczać perspektywę i prowadzić do uzależnienia; zwolennicy zauważają, że umożliwia ono relacjonowanie wydarzeń, które w innym przypadku byłyby niemożliwe.

Osoby odpowiedzialne za włączenie do systemu nadal poszukują różnych punktów widzenia, w tym spoza jednostki, i jasno identyfikują warunki, w jakich składają raporty. Praktyka ta zyskała szerokie uznanie podczas ostatnich konfliktów i pozostaje wynikiem negocjowanego kompromisu między dostępem a niezależnością.

• Reporter wyznaczony do towarzyszenia jednostce wojskowej lub urzędowej
• Uzyskuje bliski dostęp na podstawie ustalonych zasad podstawowych
• Równoważy bliskość z obawami o niezależność
• W miarę możliwości należy nadal szukać szerszego kontekstu