Wzdłuż Nilu rozwinęła się cywilizacja, która przetrwała trzy tysiące lat. Starożytny Egipt rozwinął scentralizowane państwo pod rządami faraonów, monumentalną architekturę i złożony system religijny skoncentrowany na życiu pozagrobowym. Coroczne powodzie nanosiły żyzny muł, który podtrzymywał intensywne rolnictwo.

Pismo hieroglificzne, biurokracja administracyjna i kunszt rzemieślniczy wspierały duże projekty, takie jak piramidy w Gizie oraz świątynie w Karnaku i Luksorze. Społeczeństwo było hierarchiczne, a faraon uważany był za żywego pośrednika między bogami a ludźmi. Handel i sporadyczne podboje rozszerzyły wpływy na Nubię i Lewant.

Grobowce, papirusy i ściany świątyń zachowały szczegóły życia codziennego, wierzeń i historii politycznej. Współczesna archeologia wciąż udoskonala chronologię dynastii i gospodarkę, która je podtrzymywała. Sztuka i symbole tej cywilizacji nadal kształtują popularny obraz starożytnego świata.

• Cywilizacja wzdłuż Nilu trwała tysiąclecia
• Znany z faraonów, piramid i hieroglifów
• Na podstawie rolnictwa zalewowego
• Pozostawił po sobie obszerny materiał i zapisy pisemne