Lodowce działają jak taśmy transportowe gruzu. Morena to nagromadzenie skał i osadów naniesionych bezpośrednio przez lód lodowcowy. Moreny czołowe wyznaczają dawne granice lodowcowe; moreny boczne tworzą się wzdłuż zboczy dolin; moreny środkowe pojawiają się tam, gdzie łączą się lodowce dopływowe.

Pływy zwałowe w morenach są zazwyczaj niesortowane i mogą zawierać głazy o różnych rozmiarach. Kształt i położenie moren odzwierciedlają zasięg i schematy przepływu lodowców z przeszłości. Moreny ustępujące wskazują na przerwy w całkowitym cofaniu się lodowców.

Moreny tworzą naturalne tamy, które spiętrzają wody jezior i tworzą grzbiety, które wpływają na drenaż i użytkowanie gruntów. W regionach polodowcowych są jednymi z najbardziej widocznych śladów epoki lodowcowej. Mapowanie sekwencji morenowych pomaga w rekonstrukcji chronologii przesuwania się i cofania lodowców.

• Lodowcowe osady niesortowanych skał i osadów
• Oznacza granice lodu lub ścieżki przepływu
• Obejmuje typy końcowe, boczne i środkowe
• Rejestruje zasięg i zachowanie lodowca w przeszłości